Şehit Üsteğmen Enes Demir.. Şehadet şerbeti içmeden iki ay önce Şırnak Cizre'de hendek operasyonları sırasında yaralandı.. "Bu yarayla gazi olunmaz" dedi ve gaziliği kabul etmedi. Ve gönüllü Diyarbakır'a göreve gitti..

18 Şubat 2016 günü Diyarbakır/Sur'da devam eden hendek operasyonları sırası Enes Üsteğmen enkaz altında kaldı. Enes'in naaşını Diyarbakır'da üç kişi yıkadı. İmam, dayısı ve bordo bereli devre arkadaşı Üsteğmen.

Devre arkadaşı, Enes'in kulağına eğildi, "Seninle beraber okuduk, beraber eğitim aldık, omuz omuza görev yaptık, ömrümün sonuna kadar hep yanımda olacaksın kardeşim" dedi, sonra da sırasıyla, alnından, ellerinden, ayaklarından öptü. Yıkadılar...

Abdestini aldırdılar. Enes her zamanki gibi gülümsüyordu. Her zamanki gibi huzurlu, her zamanki gibi muzip muzip bakıyordu sanki... Kuruladılar bedenini... Yüzünü sildiler. Gözünden yaş geldi. Bir daha kuruladılar, gene yaş geldi, bir daha kuruladılar, gene...

Devre arkadaşı darmadağın oldu, kendini daha fazla tutamadı, onun da gözyaşları boşaldı. İmam, hıçkırarak ağlayan Üsteğmenin omzuna elini koydu, merak etme dedi, gözü arkada kaldı sanma sakın, cennetlik alametidir bu, için rahat olsun, bırak gözündeki yaş kalsın, arkadaşınız size cennetin kapısını araladı...

Bitirdiler yıkamayı... Devre arkadaşı tekrar eğildi Enes'in kulağına, bekle bizi kardeşim dedi, tekrar sırasıyla alnından, ellerinden, ayaklarından öptü ve kucakladı. Tabuta yerleştirdi. Unutmak nasip olmasın sizi.