Kırşehir'de her 100 kişiye 138 sığır düşüyor

TÜİK’in 2025 yılı hayvan varlığı verileri, Kırşehir’in tarım ve hayvancılık kimliğini bir kez daha öne çıkardı. Türkiye genelinde büyükbaş hayvan varlığı 2025’te bir önceki yıla göre yüzde 4,3 artarak 17 milyon 708 bin 985 başa yükselirken, sığır sayısı da yüzde 4,3 artışla 17 milyon 544 bin 200 baş oldu. Verilerden hazırlanan haritaya göre Kırşehir, 100 nüfus başına düşen sığır sayısında Türkiye’nin dikkat çeken illeri arasında yer aldı. Haritada Kırşehir için 100 kişiye 138,3 sığır düştüğü görülüyor. Bu oran, kentte sığır varlığının insan nüfusundan daha fazla olduğunu ortaya koyuyor. Ardahan, Kars ve Erzurum ile birlikte Kırşehir de bu yönüyle Türkiye’de hayvancılığın nüfusa oranla en güçlü olduğu iller arasında gösteriliyor. TÜİK’in Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi sonuçlarına göre Kırşehir’in 2025 nüfusu 242 bin 777 olarak kayıtlara geçti. Bu nüfus verisi ile haritadaki oran birlikte değerlendirildiğinde, Kırşehir’de sığır varlığının yaklaşık 336 bin baş seviyesinde olduğu görülüyor. Bu tablo, kentin yalnızca İç Anadolu’da değil, Türkiye genelinde de büyükbaş hayvancılık açısından stratejik bir üretim merkezi konumunda bulunduğunu gösteriyor. Kırşehir’in bu alandaki gücü; geniş mera alanları, kırsal üretim kültürü, besicilik geleneği ve yem bitkileri üretimiyle doğrudan ilişkili. Ancak veriler aynı zamanda önemli bir sorumluluğa da işaret ediyor. Hayvan varlığının nüfusu aşması, yem maliyetleri, su kaynaklarının kullanımı, mera yönetimi, hayvan sağlığı, süt ve et işleme altyapısı gibi başlıklarda planlı politikaların önemini artırıyor. Uzmanlara göre Kırşehir’in mevcut potansiyelini ekonomik değere dönüştürebilmesi için yalnızca hayvan sayısındaki büyüklük yeterli değil. Et ve süt ürünlerinde markalaşma, kooperatifleşme, modern ahır yatırımları, yem üretiminde sürdürülebilirlik ve kırsalda genç üreticilerin desteklenmesi kritik başlıklar arasında yer alıyor. TÜİK verileri, Kırşehir’in hayvancılıkta Türkiye ortalamasının çok üzerinde bir yoğunluğa sahip olduğunu gösterirken, bu potansiyelin doğru yönetilmesi halinde ilin tarımsal ekonomisine güçlü bir katma değer sağlayabileceğini de ortaya koyuyor.