Kırşehir’in 10 Yıllık Büyük Sınavı: Üretim, Ulaşım ve Gençlik

Bir şehrin geleceği, günü kurtaran kararlarla kurulmaz. Gerçek kalkınma; bugünün ihtiyaçlarını yönetirken yarının fırsatlarını da görebilen, ekonomiden ulaşıma, kültürden çevreye kadar bütün alanları ortak bir hedef etrafında buluşturabilen güçlü bir vizyonla mümkündür.

Kırşehir için artık asıl soru şu olmalı:

2035 yılında nasıl bir şehirde yaşamak istiyoruz?

Sadece daha fazla bina yapılan bir Kırşehir mi, yoksa daha fazla üreten, gençlerini kaybetmeyen, yatırım çeken, kültürünü ekonomik değere dönüştüren ve doğasını koruyan bir Kırşehir mi?

Önümüzdeki on yılın kaderini bu tercihin belirleyeceğini düşünüyorum.

Gençlerini Tutamayan Şehir Geleceğini de Kaybeder

Kırşehir’in en değerli sermayesi insanıdır.

Bugün eğitimini tamamlayan gençlerin önemli bir bölümü, niteliklerine uygun iş bulamadığı için Ankara’ya, Kayseri’ye, İstanbul’a veya başka merkezlere yöneliyor. Bu yalnızca nüfus kaybı değildir. Şehir, yetişmiş insanıyla birlikte girişimcisini, tüketicisini, fikir üretme kapasitesini ve gelecekte oluşturacağı ekonomik değeri de kaybediyor.

2035 vizyonunun ilk hedefi bu nedenle açık olmalıdır:

Kırşehir, gençlerinin gitmek zorunda olmadığı bir şehir haline gelmelidir.

Bunun yolu da klasik “yatırım gelsin” anlayışından değil; nitelikli istihdam, teknoloji, girişimcilik, sanayi ve üretim politikalarını aynı stratejide buluşturmaktan geçiyor.

Üreten Değil, Katma Değer Üreten Şehir

Kırşehir tarım ve hayvancılıkta önemli bir üretim kültürüne sahip. Ancak artık yalnızca üretmek yeterli değil.

Et burada üretiliyorsa işleme sanayisi de burada gelişmeli. Süt burada üretiliyorsa markalı ürüne burada dönüşmeli. Tarımsal ürünlerin depolanması, paketlenmesi, işlenmesi ve pazarlanması mümkün olduğunca Kırşehir’de yapılmalı.

Şehrin hedefi ham madde sağlayan bir ekonomi olmak değil, ürettiğinin değerini kendi bünyesinde büyüten bir ekonomi kurmak olmalıdır.

2035 Kırşehir’i, yalnızca ürün çıkaran değil, marka ve teknoloji üreten bir şehir olmalıdır.

Ulaşım Olmadan Kalkınma Olmaz

Kırşehir’in önündeki en önemli yapısal sorunlardan biri ulaşım altyapısıdır.

Bir şehir ne kadar üretirse üretsin; pazara hızlı, güvenli ve düşük maliyetle bağlanamıyorsa rekabet gücü sınırlı kalır.

Kırşehir’in demiryolu ve özellikle hızlı tren bağlantısındaki eksikliği artık yalnızca ulaşım sorunu olarak görülmemelidir. Bu eksiklik; yatırım, turizm, üniversite, ticaret ve insan hareketliliği açısından doğrudan ekonomik bir dezavantajdır.

2035 Kırşehir’i, ulusal demiryolu sistemine bağlanmış, lojistik kapasitesini güçlendirmiş ve sanayi bölgelerine erişimi kolaylaştırmış bir şehir olmalıdır.

Üniversite Şehrin Akıl Merkezi Olmalı

Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi, şehrin en önemli stratejik imkânlarından biridir.

Ancak üniversitenin değeri yalnızca öğrenci sayısıyla ölçülemez.

Bilimsel bilgi tarıma, sanayiye, sağlığa, teknolojiye ve şehir yönetimine aktarılmalıdır. Üniversite; belediye, kamu kurumları, iş dünyası ve üreticiyle birlikte çalışan bir şehir aklına dönüşmelidir.

Bir üniversitenin gerçek başarısı yalnızca mezun vermesinde değil, bulunduğu şehri dönüştürmesindedir.

Kültür ve Doğa Bir Kalkınma Unsurudur

Ahilik, Neşet Ertaş, bozlak geleneği, Abdallık kültürü ve UNESCO Müzik Şehri kimliği Kırşehir’in sahip olduğu çok güçlü bir kültürel sermayedir.

Fakat kültürel zenginlik tek başına yeterli değildir.

Bu değerlerin turizme, marka değerine ve şehir ekonomisine dönüştürülmesi gerekir.

Aynı zamanda su kaynakları ve doğal alanlar korunmalıdır. Kuraklık ve iklim değişikliği artık geleceğin değil, bugünün meselesidir.

Kırşehir büyürken doğasını kaybetmemelidir.

2035 İçin Ortak Bir Şehir İradesi

Kırşehir’in geleceği tek bir kurumun ya da siyasi dönemin projesi olamaz.

Valilik, belediye, üniversite, iş dünyası, meslek kuruluşları ve sivil toplum ortak bir Kırşehir 2035 Vizyon Belgesi etrafında buluşmalıdır.

İstihdamdan ulaşıma, turizmden çevreye kadar ölçülebilir hedefler belirlenmeli ve gelişmeler her yıl kamuoyuyla paylaşılmalıdır.

Çünkü şehirler tesadüfen büyümez.

Şehirler planlanır, üretilir ve ortak iradeyle geleceğe taşınır.

2035 yılında görmek istediğimiz Kırşehir; gençlerini kaybeden değil geri çağıran, ham madde satan değil katma değer üreten, kültürünü yalnızca anlatan değil ekonomik güce dönüştüren, doğasını tüketmeden büyüyen bir şehir olmalıdır.

Kırşehir’in 2035’i, 2035’te değil; bugün alınacak cesur ve doğru kararlarla başlayacak.